در كتاب آثار الرضا، تأليف صدرالسادات سلامي كازروني آمده است: «نظر بر آن كه بناي اول آن (شهر كازرون) بر مثلث نهاده شده، خلق آن طرفه و بهره در شهر خود از خود نمي‌برند[1]». اما در باب رابطه ميان مثلث و «بي‌بهرگي مردم از شهر خود» و لابد نحوست آن، توضيحي در تعليقات كتاب نيامده است.

مي‌دانيم شهر قديم كازرون كه در شرق كازرون فعلي قرار داشته است، در متون قديم به  "بلدالعتيق" و "شهر كهنه" مشهور بوده و منسوبين به اين منطقه را بلدي مي‌گفته‌اند. اما بنا بر آنچه در فردوس المرشديه[2] آمده است پيش از آغاز فعاليتهاي مذهبي شيخ ابواسحاق و ساخت مسجد جامع توسط او، كازرون جديد متشكل از سه روستاي نورد، دريست و راهبان بود كه سه ضلع يك مثلث را  تشكيل مي‌دادند.

در لغتنامه دهخدا، ذيل مثلث آمده است:

«هر دو تعويذ است(شكل مثلث و مربع)، اما در خاصيت هر دو اختلاف است. بعضي مربع را نحس و مثلث را سعد و بعضي بالعكس گفته‌اند. و نحوست مثلث از بيت حزين لاهيجي معلوم مي‌شود:

          جهان يكسر خراب از وضع اين مسندنشينان شد

           مـثـلث بـــود خــاصيـــت هـمــانــا ايــن مــربـع را 

تبصره: از خرافي بودن اين اعتقاد كه بگذريم، خوشبختانه از ظواهر امر بر مي‌آيد كه برخي علماي علوم غريبه، مثلث را سعد دانسته‌اند و اميدواريم اين تغيير نگاه باعث شود ازين به بعد مردم شهر از زادگاه خويش بهر‌ها ببرند و دوران نحوست را تمام شده بپندارند.