شاهنامه سند هويت ما ايرانيان است و كشف و شناسايي هر برگ و نسخة كهنش ارزش ويژه‌اي براي پژوهشهاي شاهنامه‌شناسي دارد. كهنترين نسخه دست‌نويس شاهنامه نسخه‌‌اي است به تاريخ 614 قمري و متعلق به كتابخانة فلورانس ايتاليا. پس از آن هم نسخة موزة بريتانيا با تاريخ 675 قمري كه نسخة اساس شاهنامة چاپ شوروي بوده است. يعني تاكنون از زمان مرگ فردوسي(416 ق) تا حدود دويست سال بعد هيچ نسخه‌اي از شاهنامه شناسايي نشده است.