متن زیر توسط دوست گرامی آقای دشتی زاده ارسال شده است. چون حاوی نویافته هایی در باره کازرون است با اجازه ایشان درج می شود.

نویسندگان:

عبدالرضا دشتی‌زاده: دانشجوی کارشناسی ارشد باستان‌شناسی دکن کالج. پونا- هند

فاطمه محمدی: کارشناس باستان‌شناسی. فارغ التحصیل دانشگاه آزاد اسلامی کازرون.

دشت‌های کازرون، مرودشت و شیراز از لحاظ بقایای دوره پارینه‌سنگی در استان فارس اهمیت فراوانی دارند که دشت کوهمره سرخی به خاطر قرارداشتن در میان این مناطق از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. کوهمره سرخی به صورت یک دشت دره‌ای به وسعت تقریبی 273 هزار هکتار می‌باشد که در جنوب شرقی شهرستان کازرون و جنوب غربی شیراز قرار دارد. راه‌های ارتباطی این دشت با دشت میان‌کوهی کازرون از سمت شمال غربی، دشت ارزن و همچنین از سمت جنوب، تنگ مسقان می‌باشد. رودخانه قره آغاج مهمترین رودخانه این منطقه است که در امتداد این دشت جریان دارد. رودخانه ماصرم نیز در تنگ مسقان جاری است.

ویزگی‌های جغرافیای منطقه کوهمره سرخی را می‌توان وجود منابع آبی فراوان، پوشش گیاهی متراکم از جنگل‌های بلوط و پوشش جانوری متنوع دانست. این منطقه با توجه به اهمیت آن تا کنون هیچ گونه بررسی باستان شناختی در حوزه پارینه سنگی در آن انجام نگرفته است و از این لحاظ این دشت در استان فارس از جمله مناطق کاملا بکر می‌باشد.                                                                                  

دشت کوهمره سرخی در اسفند (83) به وسیله نگارندگان مورد بررسی یک روزه‌ای قرار گرفت که در طی این بررسی میدانی یک محوطه رو باز[2] در 4 کیلومتری روستای چنار فاریاب شناسایی گردید و همچنین بیش از 80 قطعه از مصنوعات سنگی به دست آمد.                                                                      

مصنوعات سنگی در محوطه رو باز فاریاب شامل: خراشنده‌ها. تراشه‌هایی  با لبه پرداخت شده. همچنین سنگ‌های مادر دیسکی شکل بودند. که بشر اولیه از این ابزارهای سنگی برای شکار حیوانات و قطعه قطعه کردن گوشت و یا دباغی کردن پوست آنها و یا کندن ریشه‌های خوراکی استفاده می کردند. به طور کلی مصنوعات سنگی محوطه رو باز چنار فاریاب از لحاظ فرم و شکل مانند دست ساخته‌های سنگی هستند که بشر اولیه در حدود 45 هزار سال پیش در دامنه کوه‌های زاگرس استفاده می‌کردند.                                                                                              

به موازات این بررسی باستان شناختی. یک پزوهش میدانی در حوزه مردم‌شناسی منطقه نیز صورت گرفت که نتایج قابل توجهی را در پی داشت. به گفته یکی از ریش سفیدان طایفه فارسمیدان تیره کرش. آنها در حدود 50 سال پیش از سنگ های چخماق که در منطقه به وفور یافت می شدند .برای روشن کردن آتش واخته کردن حیوانات استفاده می کردند. این موضوع حکایت از استمرار و پیوستگی ساخت و همچنین استفاده از ابزار های سنگی از دوران های پارینه سنگی تا عصر حاضر در این منطقه را نشان می دهد.                                                                            

ناگفته نماند که این بررسی کوتاه و بسیار محدود نمی تواند نتایج روشنی را در مورد  استقرارهای پارینه سنگی به دنبال داشته باشد و لازم است که این منطقه به صورت گسترده مورد بررسی و پزوهش باستان شناختی قرار گیرد. با آغاز این پژوهش به روشنی می‌توان به داده‌های اطلاعاتی جدیدی از زندگی بشر نخستین در این منطقه از استان فارس دست یافت.                                                                      

هفتادسالگی دبیرستان شاپور

http://kazerounian.blogfa.com/post-75.aspx

برای آنکه ببینیم کی بیشتر دوست دارد؟

لطفا کازرون نوشت را ببینید!

http://kazerounian.blogfa.com/post-70.aspx

دوست گرامي عبدالرضا دشتی‌زاده، كه دوره كارشناسي باستان‌شناسي را در دانشگاه آزاد كازرون گذرانده و اكنون دانشجوی کارشناسی ارشد باستان‌شناسی کالج پوناي شهر دکن هندوستان است، در مدت حضور در كازرون توانست با پشتكار ويژه خويش غارهاي كهن منطقه را بررسي كرد و موفق چندين غار داراي آثار استقرار دوره پارينه‌سنگي در منطقه را شناسايي كرده و توانست اين پژوهش را تا مرحله ثبت اين آثار در فهرست آثار ملي پيش ببرد. (تاريخ ثبت آثار 11/6/1382)

مقاله‌اي از ايشان در معرفي اين آثار در دفتر دوم كازرونيه منتشر شده است. متن زير براي آشنايي بيشتر دوستان با اين موضوع توسط ايشان نوشته و ارسال شده است:

غار چشمه ساسان استقرارگاه مهم دوره پارینه سنگی در تنگ چوکان

"دشت میان کوهی کازرون به لحاظ داشتن بقایای مربوط به انسان دوره پارینه سنگی در جنوب زاگرس اهمیت فراوانی دارد. به دلیل این اهمیت و همچنین براي از سرگیری پزوهشهای باستان‌شناسی در حوزه پارینه سنگی طی سالهای 81-1379 با مجوز سازمان میراث فرهنگی استان فارس مورد بررسی قرار گرفت. نتیجه این بررسی کشف 27 غار و پناهگاه صخره‌ای با مدارک باستان‌شناختی دال بر حضور بشر دوره پارینه‌سنگی در این دشت بود. در واقع غار چشمه ساسان با توجه به مدارک باستان شناختی اولین محوطه پارینه‌سنگی در استان فارس می‌باشد که پس از انقلاب مورد بررسی قرار گرفت. غار چشمه ساسان که نام دیگر آن مادر شاپور می‌باشد و در سال 1961 م. به وسیله هیئت کوهنوردی استان فارس شناسایی شد. این محوطه به مدت 2 هفته در اسفند 79 م. مورد بررسی قرار گرفت. البته این غار در سالهای متعدد نیز بررسی گردید که آخرین فصل آن در اسفند 83 صورت گرفت.

                                                                                          لطفا ادامه مطلب را کلیک کنید!